Genuss Region: Abrikozen uit de Wachau

Gesprek met Harald Aufreiter

Fluweelzachte abrikozen
Abrikozen uit de Wachau zijn niet zomaar abrikozen, dat bewijst ook de beschermde oorsprongsbenaming van de EU. Deze soort komt enkel voor in de wereldcultuurerfgoedregio  Wachau langs de Donau. Traditiegewijs worden ze geplukt met een kegelvormige houtkorf (de zistel) of rijp van de boom geschud.

„De ‘greaoaschat’n’ zijn de beste”, verkondigt Harald Aufreiter in het lokaal dialect vanaf zijn ladder en bedoelt hiermee het unieke aroma van abrikozen die nog gedeeltelijk groen geoogst worden. Eind juni, wanneer de abrikozen rijp zijn, is het druk bij de familie Aufreiter aangezien de vruchten binnen de twee dagen verwerkt moeten zijn. Daarom helpt de gehele familie Aufreiter mee, van grootouders tot de ondertussen derde generatie. En dat is nodig, want de zachte abrikozen kunnen niet machinaal geoogst worden. Alles gebeurt dus met de hand.

Van druif tot abrikoos
De abrikozenplantages van de familie Aufreiter, bestaande uit ongeveer 1.000 bomen ontstonden oorspronkelijk uit de wijnbouw, de gastronomie en een gastenverblijf. Wat begon als een paar potten zelfgemaakte abrikozenconfituur, die enkel tijdens het ontbijt aan de gasten aangeboden werden, ontwikkelde zich tot een veelzijdige productie: van nectar, over likeur tot schnaps. Harald Aufreiter mag zich dus naast abrikozenboer ook wijnboer en schnapssommelier noemen: “In een ideaal klimaat zoals dat van de Wachau ligt het voor de hand om te werken met de fijne vruchtenaroma’s. Belangrijk vonden wij om de productie van A tot Z zelf in de hand te nemen, van kwekerij tot portieverpakking voor de gastronomie. Enkel op deze manier kunnen we een perfecte kwaliteit garanderen.”

Volgens het ritme van de natuur
Het klimaat is dan wel ideaal voor het spel van suiker- en zuurtegraad in de abrikoos, maar het kan ook problemen veroorzaken tijdens de groei- en rijpingsfase van de vrucht. “Onverwachte vorst en hagel vormen de grootste bedreiging voor abrikozenboeren”, verklaart mijnheer Aufreiter.  “En hoewel het heel belangrijk is om op een zo natuurlijk mogelijke manier te werken, willen wij ons niet onvoorwaardelijk buigen naar haar ‘geweld’. Daarom zetten we in op verschillende abrikozenplantages op verschillende plaatsen. Zo is bij hagel de kans groot dat verder gelegen plantages gespaard blijven.” Met de natuur werken, betekent ook consequent zijn en geen pesticiden gebruiken. “Waarom pesticiden sproeien als insecten zoals bv. lieveheersbeestjes hoe dan ook hongerig zijn en vaak een lijmring op de boomstam even goed tegen ongedierte helpt?”. Hier spreekt een gepassioneerde abrikozenboer die zijn boomgaard het hele jaar door onderhoudt: van het snoeien van de bomen na  het oogsten, tot het opnieuw aanplanten in de herfst en het enten rond de jaarwisseling, tot de oogst in juli/augustus.

Diep geworteld
Wat uit de regio komt, blijft ook voor het grootste deel in de regio. Maar een gedeelte wordt ook verder verwerkt zoals bijvoorbeeld door de banketbakker Bernd Hochleitner in Tamsweg, die de schnaps en vruchtenpulp van abrikozen van Aufreiter in zijn fijne chocoladeproducten verwerkt. Daarnaast gebruikt ook wereldkampioen-banketbakker Michael Regner uit Seckau ze in zijn ‘Wachauer Busserln’. Leuke tip: op de abrikozenweg kan je verschillende boomgaarden van de Aufreiters met al je zintuigen ontdekken. De allerkleinsten kunnen zich laten leiden door ‘Lilli-Marilli’, een vrolijk en leerrijk kinderboek van de hand van Haralds vrouw Katharina Aufreiter.