XX wiek
Napięcia w państwie wielonarodowym osiągają swoje apogeum w 1914 roku – wtedy właśnie w wyniku zamachu w Sarajewie zamordowany zostaje następca tronu arcyksiążę Franciszek Ferdynand. Wydarzenie to staje się jednym z punktów zapalnych do I wojny światowej. Cesarz Franciszek Józef umiera w 1916. Koniec wojny to także koniec monarchii – Austria staje się republiką. Trudna sytuacja ekonomiczna i konflikty polityczne między chadecją i socjaldemokracją doprowadzają w lutym 1934 roku do wojny domowej. W konstytucji z 1934 roku kanclerz Engelbert Dollfuß ustanawia autorytatywne państwo klasowe. W lipcu tego samego roku narodowi socjaliści usiłują dokonać zbrojnego zamachu stanu, który kończy się wprawdzie niepowodzeniem, ale w wyniku którego zamordowany zostaje kanclerz Engelbert Dollfuß. 12. marca 1938 niemieckie wojska wkraczają do Austrii i wcielają państwo jako Wschodnią Marchię do Wielkiej Rzeszy Niemieckiej. Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 Austria ponownie staje się republiką, jednak przez kolejne dziesięciolecie pozostaje pod kontrolą aliantów: Wielkiej Brytanii, Francji, USA i Związku Radzieckiego. Podpisanie 15. maja 1955 roku porozumienia międzynarodowego między Austrią i aliantami, a także ogłoszenie wieczystej neutralności daje Austrii niepodległość. Położona między państwami oddzielonymi „żelazną kurtyną” republika szybko staje się wrotami łączącymi wschód z zachodem. Staje się schronieniem dla uchodźców politycznych po powstaniu na Węgrzech w 1956 roku, a także po „praskiej wiośnie” w 1968. W niedługim czasie zyskuje też status głównej siedziby międzynarodowych organizacji (jak ONZ czy OPEC), a także gospodarz konferencji i szczytów. Żelazna kurtyna opada na przełomie 1989/90, a w 1995 Austria przystępuje do Unii Europejskiej.