Gustav Mahler i jemu współcześni

Gustav Mahler przeżył latem 1910 roku najpoważniejsze, osobiste załamanie. Dowiedział się wtedy, że jego żona Alma ma romans z młodym architektem Walterem Gropiusem. Zasłyszawszy, że akurat w tym czasie Zygmunt Freud przebywał na wczasach w holenderskiej Lejdzie, Mahler postanowił zwrócić się do niego o pomoc. Słynny już wtedy ojciec psychoanalizy miał udać się z kompozytorem na wielogodzinny spacer połączony z terapeutyczną rozmową.

Mahler i Freud, choć spotkali się dopiero w Holandii, na codzień mieszkali w Wiedniu, który skupiał w tym czasie wiele ważnych osobistości ze świata sztuki, literatury, muzyki i nauki. Dziedzictwo wiedeńskiego przełomu wieków ukształtowało sztukę do tego stopnia, że po dziś dzień można w niej odkrywać ślady tej epoki: Mahler i Schönberg zrewolucjonizowali muzykę, Hugo von Hofmannsthal, Hermann Bahr, Peter Altenberg, Arthur Schnitzler czy Karl Kraus wprowadzili literaturę w wiek dwudziesty, zaś architekci tacy jak Otto Wagner, Josef Hoffmann czy Adolf Loos ukształtowali dzisiejszy wygląd Wiednia. Malarze Richard Gerstl, Oskar Kokoschka, jak również Egon Schiele czy Gustav Klimt i jego secesyjni towarzysze zapełniali wiedeńskie galerie swoimi licznymi wystawami. Największy zbiór obrazów Klimta można do dziś oglądać w wiedeńskim Belwederze.

Rok 1900 stanowi pewien rodzaj kamienia milowego: Zygmunt Freud opublikował swoje rewolucyjne dzieło „Objasnianie marzeń sennych”. Nowela „Lejtnant Gustl” Arthura Schnitzlera ukazała się wtedy w „Neue Freie Presse”, zaś opera „Es war einmal...” Alexandra Zemlinsky’ego wystawiona została w Operze Wiedeńskiej.