Katalog Köchla

Przedsięwzięcie takie udało się dopiero w 1862 roku Ludwigowi von Köchlowi, wiedeńskiemu botanikowi, mineralogowi i nauczycielowi.
Wielka księga Köchla, licząca 551 stron, została zatytułowana "Chronologisch-thematisches Verzeichnis sämtlicher Tonwerke Wolfgang" Amadé Mozarts (niem. Chronologiczno-tematyczny spis wszystkich dzieł muzycznych Wolfganga Amadeusza Mozarta).
Od nazwiska Köchla wywodzi się także sygnatura KV (Köchel-Verzeichnis - katalog Köchla) umieszczana przed kolejnym numerem dzieł Mozarta, w miejsce zwyczajowego "opus". W literaturze anglojęzycznej stosowana jest sygnatura K.
Katalog był pierwszym dziełem na taką skalę i z takimi podstawami naukowymi w tle. Köchel próbował ułożyć dzieła w porządku chronologicznym, ale daty wielu utworów napisanych przed 1784 rokiem musiał zgadywać. Następne edycje, zwłaszcza trzecia, opracowana przez Alfreda Einsteina w 1937 roku, oraz szósta (i jak dotąd ostatnia), Franza Gieglinga, Gerda Sieversa i Alexandra Weinmanna (1964), zawierały wiele korekt.
Katalog Köchla zawierał przy każdym utworze kod i numer. Dzieła Mozarta sa do dzisiaj przywoływane za pomocą tych numerów, znanych jako numery KV (K) - na przykład Symfonia No. 41 (symfonia Jowisza) to KV 551.
Köchel zaklasyfkował także dzieła Mozarta do 24 kategorii, które zostały wykorzystane przez Breitkopfa, gdy ten w latach 1877-1905 publikował pierwsze kompletne wydanie dzieł Mozarta (przedsięwzięcie ufundowane częściowo przez samego Köchla).
Katalog Köchla
Wielka księga Köchla, licząca 551 stron, została zatytułowana "Chronologisch-thematisches Verzeichnis sämtlicher Tonwerke Wolfgang" Amadé Mozarts (niem. Chronologiczno-tematyczny spis wszystkich dzieł muzycznych Wolfganga Amadeusza Mozarta).
Od nazwiska Köchla wywodzi się także sygnatura KV (Köchel-Verzeichnis - katalog Köchla) umieszczana przed kolejnym numerem dzieł Mozarta, w miejsce zwyczajowego "opus". W literaturze anglojęzycznej stosowana jest sygnatura K.
Katalog był pierwszym dziełem na taką skalę i z takimi podstawami naukowymi w tle. Köchel próbował ułożyć dzieła w porządku chronologicznym, ale daty wielu utworów napisanych przed 1784 rokiem musiał zgadywać. Następne edycje, zwłaszcza trzecia, opracowana przez Alfreda Einsteina w 1937 roku, oraz szósta (i jak dotąd ostatnia), Franza Gieglinga, Gerda Sieversa i Alexandra Weinmanna (1964), zawierały wiele korekt.
Katalog Köchla zawierał przy każdym utworze kod i numer. Dzieła Mozarta sa do dzisiaj przywoływane za pomocą tych numerów, znanych jako numery KV (K) - na przykład Symfonia No. 41 (symfonia Jowisza) to KV 551.
Köchel zaklasyfkował także dzieła Mozarta do 24 kategorii, które zostały wykorzystane przez Breitkopfa, gdy ten w latach 1877-1905 publikował pierwsze kompletne wydanie dzieł Mozarta (przedsięwzięcie ufundowane częściowo przez samego Köchla).
Katalog Köchla
Accommodations
Links to this topic
Oferty



