Od śpiewającego chłopca po kapelmistrza

Mając lat sześć uczęszczał na lekcje śpiewu i gry na instrumentach do krewnego rodziców w Hainburgu (Dolna Austria). W końcu został zauważony przez kapelmistrza z wiedeńskiej katedry św. Szczepana i przyjęty jako ośmioletni chłopiec do chóru chłopięcego w Wiedniu.
Przez dziewięć kolejnych lat Haydn otrzymywał przede wszystkim praktyczne wykształcenie muzyczne, występując przy okazji również jako solista w domach wiedeńskich arystokratów.
W roku 1749, kiedy nastąpiła u niego mutacja głosu, musiał nagle zacząć sam dbać o siebie. Znalazł posadę służącego u cieszącego się dużą popularnością kapelmistrza Nicola Podpory, w istniejącym do dziś domu Michaelerhaus, obok kościoła św. Michała (gdzie Haydn grał na organach). W zamian za to przez pięć lat otrzymał gruntowne wykształcenie muzyczne. Haydn był biedny, ale czuł się szczęśliwy zamieszkując pokój na poddaszu: „Mogłem pracować na moim zjedzonym przez robaki fortepianie i nie zazdrościłem szczęścia nawet samemu królowi”.
Po krótkim okresie zatrudnienia na zamku Wieselburg (Dolna Austria) i w roli kapelmistrza u hrabiego Morzin w Lukavecu koło Pilzna (Czechy), poślubił w roku 1760 w katedrze św. Szczepana Marię Annę Keller, córkę perukarza. Właściwie Maria Anna była drugą wybranką – wolał poślubić jej siostrę. Małżeństwo okazało się nieszczęśliwe i nie doczekało się potomstwa. Haydnowi przypisuje się utrzymywanie kilku związków pozamałżeńskich.
Kolejnym skokiem w karierze była wieloletnia praca w roli kapelmistrza na usługach bogatego rodu książęcego Esterházy w Eisenstadt. Od roku 1768 Haydn pracował także w letnim pałacu Esterházych w Fertöd (Węgry). Często odwiedzał Wiedeń, spotkał tam m. in. Mozarta w jego mieszkaniu (np. w roku 1785), w dzisiejszym Domu Mozarta w Wiedniu i wstąpił do tej samej loży wolnomularskiej co Mozart („Zur wahren Eintracht“ - „Prawdziwej jedności”).
Przez dziewięć kolejnych lat Haydn otrzymywał przede wszystkim praktyczne wykształcenie muzyczne, występując przy okazji również jako solista w domach wiedeńskich arystokratów.
W roku 1749, kiedy nastąpiła u niego mutacja głosu, musiał nagle zacząć sam dbać o siebie. Znalazł posadę służącego u cieszącego się dużą popularnością kapelmistrza Nicola Podpory, w istniejącym do dziś domu Michaelerhaus, obok kościoła św. Michała (gdzie Haydn grał na organach). W zamian za to przez pięć lat otrzymał gruntowne wykształcenie muzyczne. Haydn był biedny, ale czuł się szczęśliwy zamieszkując pokój na poddaszu: „Mogłem pracować na moim zjedzonym przez robaki fortepianie i nie zazdrościłem szczęścia nawet samemu królowi”.
Po krótkim okresie zatrudnienia na zamku Wieselburg (Dolna Austria) i w roli kapelmistrza u hrabiego Morzin w Lukavecu koło Pilzna (Czechy), poślubił w roku 1760 w katedrze św. Szczepana Marię Annę Keller, córkę perukarza. Właściwie Maria Anna była drugą wybranką – wolał poślubić jej siostrę. Małżeństwo okazało się nieszczęśliwe i nie doczekało się potomstwa. Haydnowi przypisuje się utrzymywanie kilku związków pozamałżeńskich.
Kolejnym skokiem w karierze była wieloletnia praca w roli kapelmistrza na usługach bogatego rodu książęcego Esterházy w Eisenstadt. Od roku 1768 Haydn pracował także w letnim pałacu Esterházych w Fertöd (Węgry). Często odwiedzał Wiedeń, spotkał tam m. in. Mozarta w jego mieszkaniu (np. w roku 1785), w dzisiejszym Domu Mozarta w Wiedniu i wstąpił do tej samej loży wolnomularskiej co Mozart („Zur wahren Eintracht“ - „Prawdziwej jedności”).

