Dzieło życia Haydna

Joseph Haydn pracował bardzo pilnie: pozostawił ponad 1.200 dzieł. Pełna lista została spisana przez niderlandzkiego muzykologa Antoniego van Hobokena (1887–1983) i znana jest pod nazwą katalogu Hobokena.
Obszerny dorobek życia mistrza obejmuje 107 symfonii („Pożegnalna“, „Zegarowa“, „Z uderzeniem w kotły“), 24 opery („Acide e Galatea“, „L'infedeltá delusa“, „Orlando Paladino“, „Armida”), 14 mszy („Nelsonmesse“, „Theresienmesse“), oratoria („Stworzenie świata“, „Pory roku“), koncerty solowe, muzykę kameralną, fortepianową, utwory wokalne i wiele innych.
Haydn uważany jest za ojca klasycznej symfonii i kwartetu smyczkowego oraz odnowiciela sonaty fortepianowej i trio fortepianowego. Pośród innych kompozytorów zasłynął wplataniem „muzycznych żartów” w utwory. Najbardziej znanym przykładem jest nagły głośny akord w symfonii nr 94 „z uderzeniem w kotły“.
Wczesne dzieła Haydna utrzymane są w stylu barokowym. W okresie „Burzy i naporu“ jego muzyka wypełniła się mocnymi akordami, nagłymi zmianami nastroju i niespotykanymi tonacjami molowymi. Od roku 1781/1782 Haydn przyjaźnił się z Mozartem, co zaowocowało intensywną wymianą myśli i doświadczeń. Nawzajem uznawali swój muzyczny geniusz, przyjaźnili się i uczyli od siebie.
W latach 90-tych XVIII wieku pod wpływem podróży do Anglii Haydn rozwinął własny, popularny styl, który zapewnił mu niespotykany sukces. Przy tworzeniu wykorzystywał motywy z austriackiego lub chorwackiego folkloru (albo zmyślony materiał ludowy). Styl ten pojawia się w prawie wszystkich późniejszych utworach, na przykład w dwunastu symfoniach londyńskich.
Razem z W. A. Mozartem i Ludwikiem van Beethovenem, Joseph Haydn należy do mistrzów Wiedeńskiej Klasyki; jego późna twórczość sięga aż do epoki romantyzmu.
Jeden z utworów Haydna stał się hymnem narodowym: "Boże, zachowaj cesarza Franciszka“ Haydn skomponował w roku 1841 jako hymn cesarski. Obecnie jest to melodia narodowego hymnu Niemiec "Jedność i prawo i wolność ...".
Obszerny dorobek życia mistrza obejmuje 107 symfonii („Pożegnalna“, „Zegarowa“, „Z uderzeniem w kotły“), 24 opery („Acide e Galatea“, „L'infedeltá delusa“, „Orlando Paladino“, „Armida”), 14 mszy („Nelsonmesse“, „Theresienmesse“), oratoria („Stworzenie świata“, „Pory roku“), koncerty solowe, muzykę kameralną, fortepianową, utwory wokalne i wiele innych.
Haydn uważany jest za ojca klasycznej symfonii i kwartetu smyczkowego oraz odnowiciela sonaty fortepianowej i trio fortepianowego. Pośród innych kompozytorów zasłynął wplataniem „muzycznych żartów” w utwory. Najbardziej znanym przykładem jest nagły głośny akord w symfonii nr 94 „z uderzeniem w kotły“.
Wczesne dzieła Haydna utrzymane są w stylu barokowym. W okresie „Burzy i naporu“ jego muzyka wypełniła się mocnymi akordami, nagłymi zmianami nastroju i niespotykanymi tonacjami molowymi. Od roku 1781/1782 Haydn przyjaźnił się z Mozartem, co zaowocowało intensywną wymianą myśli i doświadczeń. Nawzajem uznawali swój muzyczny geniusz, przyjaźnili się i uczyli od siebie.
W latach 90-tych XVIII wieku pod wpływem podróży do Anglii Haydn rozwinął własny, popularny styl, który zapewnił mu niespotykany sukces. Przy tworzeniu wykorzystywał motywy z austriackiego lub chorwackiego folkloru (albo zmyślony materiał ludowy). Styl ten pojawia się w prawie wszystkich późniejszych utworach, na przykład w dwunastu symfoniach londyńskich.
Razem z W. A. Mozartem i Ludwikiem van Beethovenem, Joseph Haydn należy do mistrzów Wiedeńskiej Klasyki; jego późna twórczość sięga aż do epoki romantyzmu.
Jeden z utworów Haydna stał się hymnem narodowym: "Boże, zachowaj cesarza Franciszka“ Haydn skomponował w roku 1841 jako hymn cesarski. Obecnie jest to melodia narodowego hymnu Niemiec "Jedność i prawo i wolność ...".

