Please choose Language or Country
or
Strona główna Magazynu

Gesäuse – cud sam w sobie

Ze szlaku Rauchbodenweg, który prowadzi wzdłuż głównej arterii Gesäuse – rzeki Enns, trzeba przy małym kościółku skręcić w lewo, w kierunku Ennstalerhütte. I zaraz pojawia się puszcza – taka, jaką można zobaczyć tylko w parku narodowym w Styrii.

Autor: Katharina Zimmermann

Od razu robi się chłodniej - pod wysokimi drzewami panuje całkiem inny ekosystem, który pozwala łatwiej znieść nawet przytłaczający upał w lecie. Stąpanie w ciężkich traperach amortyzuje przykryte igliwiem podłoże, krok za krokiem otwiera się przed nami magiczny świat lasu wraz z jego małymi tajemnicami. Już po kilku metrach pochłania nas naturalne, pierwotne piękno – w położonym w samym sercu Austrii Parku Narodowym Gesäuse przewrócone siłami natury drzewa świadomie zostawia się tam, gdzie się przewróciły. Stają się one domem dla wszelkiego rodzaju mieszkańców martwego drzewa, np. dla nadobnicy alpejskiej – chronionego gatunku chrząszcza. Uważni wędrowcy nie zobaczą tu uporządkowanego terenu, tylko prawdziwie dziką przyrodę. Bo tutaj natura może robić, co tylko chce.

Tak, jak chciała natura

Wczoraj jeszcze padało, czarne chmury nadciągnęły nad masyw Hochtor i ubrały potężne góry w piękną, choć groźną szatę. Grzmot piorunów wypełnił całą dolinę, aż po Admont. W Gesäuse deszcz nie jest latem niczym nic niezwykłym – wody Enns drążą skały i z prędkością płynącej wody przynoszą do doliny świeże powietrze, którego zasługą są właśnie kaprysy pogody. Dzisiaj rano słońce już przeziera przez liście i igły drzew, które wydają się tańczyć w promieniach słońca. Jednak ziemia w lesie jest jeszcze ciemna, tu i ówdzie z liści buka zwisa maleńka kropelka wody. Spróchniałe drewno porośniętego gęsto mchem pnia drzewa przyciąga naszą uwagę. Po bliższych oględzinach znajdujemy tam kolejny las - las w miniaturze. Przyroda z jej dbałością o szczegóły nie zaniedbuje niczego – ani w wielkiej, ani w małej skali.

Gdzie las wciąż może być lasem

  • Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Stefan Leitner Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Stefan Leitner
  • Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Andreas Hollinger Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Andreas Hollinger
  • Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Stefan Leitner Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Stefan Leitner
  • Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Stefan Leitner Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Stefan Leitner
  • Berge im Nationalpark Gesäuse © Nationalpark Gesäuse / Stefan Leitner Berge im Nationalpark Gesäuse © Nationalpark Gesäuse / Stefan Leitner
  • Sonnenausgang im Nationalpark Gesäuse © Nationalpark Gesäuse / Stefan Leitner Sonnenausgang im Nationalpark Gesäuse © Nationalpark Gesäuse / Stefan Leitner
  • Ennsradweg im Nationalpark Gesäuse © Steiermark Tourismus / Thorsten Brönner Ennsradweg im Nationalpark Gesäuse © Steiermark Tourismus / Thorsten Brönner

Łagodny zastrzyk Gesäuse

Powietrze pachnie starym, wilgotnym drewnem i wciąż ma w sobie dużo wilgoci - chłód sprawia, że z powrotem trzeba nałożyć na siebie jedną z "cebulowych" warstw, która w słońcu wcale nie była potrzebna. Podążamy za czerwono – biało – czerwonymi znakami, w górę, ma się rozumieć. I chociaż Gesäuse słynie jako Uniwersytet Wspinaczki, to jego wyniosłe wapienne szczyty są bardzo daleko od nas. Samotnie i ostrożnie kroczymy po leśnej ściółce, a nogi niosą nas coraz dalej w głąb, jak nam się wydaje, puszczy. Ale uwaga, zaraz robi się jaśniej, otwiera się przed nami śliczna polana, na której kwitną śliczne kwiatki w żółte cętki. Od razu robi się cieplej i bardziej sucho – idealna okazja, aby przysiąść na ławce na skraju drogi i zaznaczyć na trasie wartą uwagi stację. Łyk wody gasi pragnienie i daje siłę do dalszej wędrówki. Ale najpierw trzeba posiedzieć i popatrzeć.
Źdźbła trawy są powleczone pajęczymi sieciami, które najmniejszy powiew wiatru wprawia w ruch. Z oddali słychać cichy szmer wody – to górski potok, o czym przekonamy się później, kiedy będziemy zmuszeni do balansowania na wąskiej kładce, aby przedrzeć się dalej, w głąb zielonego serca Austrii, Parku Narodowego Gesäuse. A i tak na naszych twarzach na stałe rozgościł się lekki uśmiech i oczy nam błyszczą ze szczęścia.

Leśna roślinność

  • Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Katharina M.  Zimmermann Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Katharina M. Zimmermann
  • Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Katharina M.  Zimmermann Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Katharina M. Zimmermann
  • Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Katharina M.  Zimmermann Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Katharina M. Zimmermann
  • Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Katharina M.  Zimmermann Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Katharina M. Zimmermann
  • Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Katharina M.  Zimmermann Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Katharina M. Zimmermann
  • Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Katharina M.  Zimmermann Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Katharina M. Zimmermann
  • Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Katharina M.  Zimmermann Park Narodowy Gesäuse w Styrii © Katharina M. Zimmermann

Gdzie jeszcze są puszcze?

Jeżeli zza drzew nie widać lasu, to pewnie mamy do czynienia z puszczą. Bo w puszczy drzewa nie rosną w równym szeregu tylko tak, jak im się podoba. Tutaj człowiek nie ingeruje w dynamikę pierwotnej wegetacji. Jeżeli jakieś drzewo się przewróci, to tak już zostaje, i nie tylko robi miejsce dla młodych roślin, ale także tworzy nowe miejsce życia dla grzybów, owadów czy mchów. Wszystko włącza się w naturalny obieg.

W Europie tylko 6,4 % lasów uznaje się za puszcze. Większość z nich znajduje się na obszarach nadgranicznych w Polsce i Białorusi, a także w Rosji. W Austrii ok. 3% lasów podlega ochronie lub ma status puszczy.

  • Największa puszcza w Austrii to Rothwald w Dolnej Austrii, o powierzchni 3500 ha. Od ok. 500 lat żadne drzewo nie zostało tam powalone ludzką ręką, co zaowocowało niesamowitym widokiem.
     
  • Rezerwat leśny Rohrach (Vorarlberg) można spokojnie nazwać Dzikim Zachodem Austrii - leśny wąwóz jest tak gęsto porośnięty drzewami, że bardzo trudno się przez niego przedostać.

  • Gigantyczne drzewa rosnące w dolinie Radurschltal (Tyrol) tworzą jeden z największych zwartych lasów limbowych w Alpach Wschodnich.

  • Dolina Kamptal to królestwo buków – znajdują się tutaj najbardziej znaczące lasy bukowe, które zapewniają miejsce do życia 10 000 gatunków zwierząt.

  • Łęgi naddunajskie – składające się w 65% z lasów łęgowych, w 15% z łąk i w ok. 20% wody – to środowisko życia niezliczonych ssaków, ryb, płazów i gadów, a także 800 gatunków roślin, które tutaj mogą rosnąć bez przeszkód.

Inne spotkania z kulturą

Udostępnij

Gesäuse – cud sam w sobie

Źródło zdjęć

Najważniejszym założeniem dwóch domen www.austria.info i www.austriatourism.com jest promocja Austrii jako celu turystycznego.