Please choose Language or Country
or

Patchworkvakantie: samen genieten

Op reis gaan? Dat doe je het liefst met de mensen die veel voor je betekenen. Samen op avontuur gaan, om daarna weer vol energie terug te komen van een vakantie in Oostenrijk.

Het verhaal van een patchwork-moeder:

» Liefje, mag ik iets voorstellen?«

Ronald legt zijn boek neer.

»Ik zou zo graag onze volgende vakantie net zo willen doorbrengen als ›vroeger‹ …«

›Vroeger‹, dat hoef ik hem niet uit te leggen. Het is voor ons gezin een woord geworden dat staat voor heerlijke weken, die onze verbondenheid vergrootten.

»Precies zo?«, vraagt hij.

»Nou ja, … misschien zonder dat idiote idee van de kinderen, om midden in de nacht alleen op het meer te gaan roeien om naar de volle maan en vervolgens de zonsopgang te kijken.«

Ronald lacht. Het is fijn om hem vrolijk te zien.

 

Gezamenlijke vakantie als avontuur

Drie bange uren moesten we doorstaan, omdat zijn en mijn kinderen en die van onze vrienden nergens in het vakantiehuis te vinden waren. Deze boeven kwamen pas ’s middags terug, luid zingend en samen de boot de heuvel ophijsend. Toen was de jongste, mijn zoon, nog maar zes, Ronalds dochter Leah kan dus nog geen dertien zijn geweest.

»Ja, ze zijn nu een stuk ouder. En wijzer. Althans, dat hoop ik.«

»Wij ook. In ieder geval ouder«, zegt Ronald. Voor die opmerking krijgt hij van mij een por in zijn zij.

Genoeg plek voor iedereen

  • Vakantie op de boerderij © Tirol Werbung / Laurin Moser Vakantie op de boerderij © Tirol Werbung / Laurin Moser

»Wie zullen we meevragen, even afgezien van ons eigen bonte stel?«, vraag ik hem. Hij pleit meteen voor de ›oude club‹. Oké, zonder Sandra’s inmiddels ex dan. Maar Stefan zou absoluut mee moeten. Hij was indertijd een geweldige steun voor Ronald als de kinderen het te bont maakten. Hup, op de fiets en rijden maar. Urenlang waren ze samen op pad, tot in de bergen. Ontspannen en in een opperbest humeur kwamen ze van zo’n tocht terug. Stefan en zijn twee kinderen dus. En natuurlijk Leah’s vriend en de beste vriendin van mijn dochter Hannah.

»En Marie …«, maar dat was toch al duidelijk voor Ronald. Hij, Stefan en de racefietsen; ik en mijn vriendin Marie, met de schildersspullen erbij. Anders zou het geen vakantie zijn.

»Wat zou je ervan vinden, als we mijn tante meenamen? Als we ›ons‹ vakantiehuis weer krijgen …« Ik knik. Ze kan prima opschieten met de kinderen, maakt de beste apfulstrudel van de wereld, het appartement is drempelvrij en ze was altijd al dol op de meren in Oostenrijk. Ik kan zien dat het idee hem aanstaat. En omdat het bij hem nooit lang duurt om van een mooi vooruitzicht tot een praktisch besluit te komen, stuurt hij meteen een aanvraag naar de boer, bij wiens bioboerderij het vakantieappartment hoort. Wij willen onze ›club‹ toch niet zonder reden lekker maken ...

In de tussentijd waren we in New York geweest, hadden Australië doorkruist, maar niets was voor ons ›gezin‹, dit samengeraapte iets, zo verrijkend als ons ›vroeger‹ in Oostenrijk. Dat was drie weken lang samen of alleen zijn of met iemand van de club: naar het meer, de bergen in, een concert voor de ouderen, een dorpsfeest voor de teenagers, volop sport en voor Marie en mij het schilderen, in de zon liggen, lezen ... En ’s avonds allemaal rond de grote grillplaats bij het terras bivakkeren tot in de kleine uurtjes.

De vakantie samen beleven

  • Familie tijdens het fietsen van de Donau-fietsroute © Österreich Werbung / Beni Mooslechner Familie tijdens het fietsen van de Donau-fietsroute © Österreich Werbung / Beni Mooslechner

Het antwoord komt per omgaande: in augustus is het appartement nog vrij. Het is ruim, met plekjes om je terug te trekken of ongestoord je eigen dingen te doen. Anna maakt graag een vrijblijvende reservering. Ze verheugt zich er enorm op ons weer te zien. Hoe lang is het nu geleden? Twee jaar? Ze kan zich nog alles voor de geest halen, de nachtelijke tocht van de kinderen en het avontuur boven in de bergen, toen opeens de mist opkwam en wij, Leah en ik, moesten schuilen in de berghut.

Die nacht daarboven met zijn tweeën zal ik nooit vergeten. Het was het begin van onze toenadering. Iedereen weet, dat patchworkgezinnen niet eenvoudig zijn. Toch houdt niemand rekening met alle haken en ogen. Evenmin met de onverwachte verrassing van een nieuw ontstane verbondenheid. Ook Anna, de boerin, ben ik niet vergeten. Nauwelijks ouder dan wij en absoluut niet van gisteren. Een belangstellende, levenslustige vrouw, bij wie je graag in de keuken zit. Niet alleen, omdat haar fantasie en haar kennis over en verbondenheid met de natuur je rijker maakt. Toch gek eigenlijk, je was gast en maakte in een tijdsbestek van drie weken deel uit van de familie. Hoe dat bij ons zat, hoefde ik niet uit te leggen. Gewoon een bont geheel, nauwer verbonden met elkaar door het leven dan door genen.

Ronald legt zijn laptop weg en doet het licht uit. Ik vlij me tegen hem aan.

»Hé …«, zegt hij zachtjes, »jouw voorstel is een prachtig voorstel …«

Copyright foto's

Het doel van de twee websites www.austria.info en www.austriantourism.com is het promoten van Oostenrijk als vakantiebestemming.